21-10-06

Voorbereidingsprogramma (dag 4)

In Aalst werden we gisteren uitgenodigd voor een panelgesprek over adoptie. Drie getuigenissen over de ervaringen in de adoptiedriehoek.

Sneha, een 32 jarige jonge vrouw, was de eerste spreekster. Ze vertelde ons dat ze op 2 - jarige leeftijd geadopteerd werd uit Indie. Het was mooi om te horen dat ze haar adoptieouders toch altijd aanzien heeft als haar " echte" ouders. Toch was de rootsreis die ze ooit had ondernomen samen met haar familie toch wel bijgebleven. Het nonnetje in het weeshuis herkende haar nog na zovele jaren, een echt emotioneel moment. Sneha werd bij haar geboorte te vondeling gelegd en weet dus niets over haar biologische ouders, ze getuigde dat ze dit heel goed beseft en dat een zoektocht naar haar biologische ouders qausi onmogelijk is. Sneha is ondertussen een volwassen vrouw met vaste job als verpleegster. Ze weet dat ze door haar adoptie de kans heeft gekregen op een beter leven en is haar ouders daar dan ook dankbaar voor. Volgend jaar treed ze in het huwelijk, ze kreeg van ons allen hiervoor een daverend applaus.

De tweede geteugenis van de avond kwam van Roos, een Nederlandse afstandmoeder. Roos werd zwanger op haar 15de, en werd door haar ouders verplicht om haar kind af te staan. Ze vertelde dat ze het er heel moeilijk mee had. Roos heeft ondertussen wel haar dochter teruggevonden en heeft reeds jaren een goed contact met haar. 

De derde en laatste getuigenis kwam van John, een belgische vader van 2 adoptiedochters. Hij adopteerde samen met zijn echtgnote een meisje uit Sri Lanka, Hannah en een meisje uit Indie, Eva. De namen hebben ze zelf gegeven aan hun kinderen, hun geboortenamen werden als tweede naam behouden. Hij vertelde over het leven met zijn twee dochter, en vergeleek dit met een gezin waar biologische kinderen zijn en zag niet echt een verschil, buiten het kleurtje van de huid. Hij gaf ons als voorbeeld dat zijn dochter ook een smsje naar huis stuurt om te zeggen dat ze wat later naar huis komt, en dit is toch niet eigen aan adoptie.

Voor ons kandidaat adoptieouders,waren deze 3 geteugenissen in ieder geval zeer leerzaam, en de nodige tips die we hebben gekregen zullen ons zeker verder helpen op onze weg naar ons (adoptie)kindje. Alle drie zijn het erover eens dat "openheid" zeer belangrijk is, dat je niets mag forceren bij je kind maar als het met vragen afkomt om er eerlijk op te antwoorden.

Aan het eind van de avond zijn we met enkele van onze groepsleden nog iets gaan drinken en hebben nog wat bijgepraat. Komende dinsdag is de laatste dag van het voorbereidingspogramma gepland, en kunnen we een stapje verder zetten in onze lange procedure. In de voorbije week hebben we in ieder geval alle nodige documenten voor de rechtbank verzameld en kunnen we dinsdag ons aanmelden op de jeugdrechtbank, zo komen we "op de rol" te staan en kunnen we waarschijnlijk nog dit jaar voor de eerste keer voor de jeugdrechter verschijnen.

 

 

14:03 Gepost door Geert en Inge | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.